De voorbereidingen naar de opstart van One Blue nam heel wat tijd in beslag en gedurende die periode moesten er keuzes gemaakt worden. Niet alleen de tablets moesten aan onze normen voldoen, maar ook de herbruikbare flessen waarin de tablets opgelost en gebruikt worden moesten gekozen worden. En net die keuze was misschien wel de moeilijkste.
De keuze om herbruikbare plastic flessen, en geen glas, te gebruiken voor de ecologische schoonmaakproducten heeft ons heel wat hoofdpijn bezorgt. We willen, onder andere, de strijd aangaan tegen plastic vervuiling en tegelijk net datgene aanbieden wat die vervuiling veroorzaakt? Het voelt tegenstrijdig.
Voordat we deze beslissing namen, en het was met tegenzin, is er heel wat research aan vooraf gegaan, alsook gesprekken met verpakkingsspecialisten van o.a. de Universiteit van Poznań. Gevolgd door interne discussies en veel denkwerk. Want over één nacht ijs gaan was in dit geval geen optie.
Naast de milieuredenen, waar we zo dadelijk dieper op in gaan, zijn er ook praktische redenen. Glas bijvoorbeeld is breekbaar en brengt extra gewicht met zich mee. We hebben ongeveer 500 ml nodig voor 1 tablet, plus het gewicht van een glazen fles die moet worden rondgedragen en meegenomen naar waar er gepoetst moet worden.
Een schoonmaakproduct kan al eens ruw worden neergezet, de fles kan vallen en dus makkelijk breken als het glas is.
Al deze bedenkingen wijzen uiteraard meer in de richting van een plastic fles, die lichter is om te dragen en ook niet zo makkelijk breekbaar is.
Daarnaast is er het transport van glazen flessen. Opnieuw is er kans op glasbreuk en verliezen tijdens zo’n transport. Ze zijn zwaarder wat dus ook een hogere emissie geeft vanwege het gewicht, zowel van de leverancier naar ons als van ons naar u. Vanwege de kans op glasbreuk zou er dan ook aangepaste verpakking moeten gezocht worden, wat de kosten veel hoger zou maken, zowel in verpakking als verzending.
Maar deze bedenking kwamen niet op de eerste plaats.
Maar die redenen alleen zijn uiteraard niet genoeg om voor het één of het ander te gaan. Als het gaat om het milieu is het soms een must om wat extra te doen. Dus moesten we dieper spitten. En we vonden dat in 2021 nog altijd 25 % van het plastic afval in landfills terechtkomt, dat is extreem veel. Het meeste hiervan wordt verwerkt en gestort buiten de EU, maar dat maakt het niet beter. Vervuiling elders heeft ook zijn effect bij ons.
32,5 % wordt daadwerkelijk gerecycleerd. Het probleem met plastic is dat bij elke recyclage de kwaliteit vermindert. Plastic bestaat uit polymeren die elke keer korter worden. Plastic wordt dus meestal “gedowncycled”. Gerecycleerd plastic is ook minstens 20 % duurder dan nieuw plastic, er is meer werk en energie voor nodig.
Maar het begint met het winnen van die grondstoffen. Dan volgt het kraken, verhitting en persen totdat ze uiteenvallen in eenvoudige delen zoals ethyleen en propyleen. Polymerisatie is waar deze moleculen chemisch worden gekoppeld om lange ketens te vormen, de polymeren. En als laatste worden deze polymeren omgezet in de plastic producten die we elke dag gebruiken. De “beads” worden in verschillende vormen geperst of in mallen gespoten.
Het storten van plastic in landfills maakt dat er gevaarlijke chemicaliën worden vrijgegeven in de grond en het grondwater en dit gedurende honderden jaren die nodig zijn om te ontbinden. En dan natuurlijk ook nog de microplastics die we nu overal tegenkomen, in ons voedsel, in de lucht, in water en in ons lichaam.
Glas daarentegen is eindeloos recycleerbaar, het verliest nooit haar kwaliteit. Maar wordt het ook echt gerecycleerd? En wat met de productie.
materiaal om glas te maken zijn ovens nodig die tot 1500° C of meer opwarmen. Hierdoor ontstaan ook broeikasgassen tijdens het smelten. Indien 10 % gerecycleerd glas wordt toegevoegd, wat wel degelijk gebeurd, geeft dit een 2 à 3 % langere energieconsumptie. Afhankelijk ook waar en hoe het glas wordt geproduceerd, aangestuurd met fossiele brandstoffen, geeft ook dit een enorme uitstoot.Hoewel in de EU meer dan 70 % van het glas wordt gerecycleerd, gaat de rest ook weer in landfills. Glas is niet giftig maar heeft wel 4000 jaar nodig om af te breken.
Niet al het glas kan gerecycleerd worden. Gekleurd glas kan enkel gesmolten worden met haar eigen kleur, wat een extra selectie nodig maakt. Ramen in Pyrex kunnen niet gerecycleerd worden, vanwege de fabricatie om tegen hoge temperaturen bestand te zijn. Glas moet eerst tot scherven verwerkt worden en gescheiden van kleur en andere stoffen om goed recycleerbaar te zijn. Dat is tijdrovend en arbeidsintensief. Daarom wordt het dikwijls gewoon vermalen tot vezels om in isolatie gebruikt te worden. Het glas dat in landfills terechtkomt wordt dikwijls bovenop ander materiaal gestort, om zo de geur van het rottingsproces tegen te gaan.
Het grote probleem bij glas zit hem dus ook bij het winnen van de grondstoffen en daarnaast bij de emissie tijdens het fabriceren en bij het transport, zoals reeds hierboven beschreven.
Dan komen we soms ook “wheat straw” flessen tegen. Er is niet zoveel informatie over te vinden, maar het klinkt wel goed. Maar bij gesprekken met specialisten bleek alles toch niet rozengeur en maneschijn te zijn. Meestal bevatten die flessen niet meer dan 20 %, misschien 30 % wheat straw, de rest is gewoon plastic. Wij hebben voorbeelden gezien van flessen die 70 % of 80 % wheat straw bevatten en die zagen er heel anders uit dan wat we op de markt zagen en waren praktisch ook nog niet echt bruikbaar. Ook sommige bamboeflessen, waren soms gewoon bamboe aan de buitenkant, plastic aan de binnenkant. Het was dus echt wel opletten voor wat we zouden aanbieden.
Het was misschien allemaal wat technisch en saai, maar dit is, in een notendop, wat wij terugvonden online en opstaken van gesprekken met specialisten. Het is dus niet éénduidig en moeilijk. Beide hebben pro’s en contra’s maar de beslissing bleef ongemakkelijk. Algemeen genomen heeft plastic een kleinere voetafdruk dan glas, wat toch een verrassing was voor ons.
uiteindelijk waar het toch de specialisten, die niets met het één of het ander te maken hebben, die ons overtuigden dat plastic op dit moment de iets betere keuze was. Toch ook voor deze ecologische schoonmaakproducten. Voor andere producten, die al in de pijplijn zitten voor de toekomst, zou de keuze evenwel op glas kunnen vallen, voor praktische redeneren.
We willen daarom benadrukken, hergebruik de fles zo lang mogelijk. Wij schatten dat 9 keer mogelijk moet zijn, misschien zelfs langer. Navullingen voor tablets zijn beschikbaar, alsook reserve sprays, indien die het zou laten afweten. En als de fles dan toch haar beste tijd heeft gehad, recycleer ze dan zoals het hoort.
De boodschap blijft, niet alleen voor onze flessen, maar algemeen, zowel voor plastic als glas, hergebruik, upcycle, probeer single-use flessen te vermijden. En als het niet anders kan, recycleer, gooi niet zomaar weg. Dat is wat wij hier proberen te doen, bij One Blue, met onze herbruikbare flessen en navulverpakkingen.
Bronnen:
https://www.goingzerowaste.com/blog/which-is-better-for-the-environment-glass-or-plastic/
https://www.bbc.com/future/article/20230427-glass-or-plastic-which-is-better-for-the-environment
https://ecochain.com/customers/case-study-packaging-plastic-vs-glass/
https://oceanblueproject.org/glass-vs-plastic-bottles-from-waste-to-worth/
https://www.futuretracker.com/post/glass-plastic-or-aluminium-exploring-the-environmental-impact-of-beverage-containers
https://www.endplasticwaste.org/insights/story/environmental-impact-of-five-different-soft-drink-containers
https://repurpose.global/blog/post/which-is-better-for-the-environment-glass-or-plastic